| Supakit さんのプロフィールเธอยิ่งบ้า ข้ายิ่งชอบフォトブログリスト |  ツール  ヘルプ |
|
เธอยิ่งบ้า ข้ายิ่งชอบ9月3日 400D+LENS FIX 50MMตอนนี้มีกล้องD-SLR canon 400d มือสอง ราคา 17000 บาท + เลนส์ 50 มม. เล่นมาร่วมครึ่งปีและ ก็สนุกดี มีความสุข
ได้หาอะไรที่ตัวเองมีความสุขมาลองทำบ้างก็ดีนะ 9月2日 กลับมาหลังจากที่ไม่ได้อัพบล็อคมานานมาก คราวนี้ก็ได้เวลากลับมาเริ่มต้นบันทึกเสียที ตอนนี้เรายังคงอยู่ที่มาม่าที่เดิม ทำงานที่เดิม กับความรู้สึกที่เบื่อมากๆ
เมื่อวานเราเพิ่งยื่นใบลาออก ตามระเบียบแล้วต้องรออีก 1 เดือนหลังจากที่ยื่นจึงจะสามารถออกได้ ตอนนี้ก็รอเจ้านายเรียกคุย อยากเปลี่ยนงาน อยากทำอะไรได้มากกว่านี้
ไม่รู้สิ ที่นี่มันเรื่อยเกินไป มั่วเกินไป เป็นเพราะเราโตขึ้น จึงทะเยอทะยานมากขึ้น หรือเพราะเรายังเด็กที่เรียกร้องสิ่งต่างๆมากไป อดทนกับสิ่งต่างๆไม่ได้กันแน่
มันอาจจะมีทั้ง 2 อย่างเลยแหละมั้ง แต่ว่าตอนนี้เราเองก็ได้ตัดสินใจเลือกแล้ว เลือกที่จะไป ไปหาในสิ่งทื่ดีกว่า สิ่งที่เราเองเชื่อว่าดีกว่านี้ เราเองเริ่มมีเป้าหมายในชีวิต แม้มัน
จะไม่ค่อยชัดเจน แต่เราเองก็เจอจุดยอดของเป้าหมายทื่เราจะเดินไปให้ถึง และเราเองก็จะพยายามทำมันให้เป็นจริงให้ได้ 3月4日 พูดเมื่อวานเราเข้ากรุงเทพ มา เข้าไปเรื่องถึงปัญหาที่เราไม่ต้องการคำตอบ
ที่ไม่ต้องการเพราะเรารู้คำตอบที่ควรจะเป็นหมดแล้ว
เราคิดไว้หมดแล้ว หมดทุกโอกาสที่คำตอบควรจะเป็น
เราคุยกะ คน 3 คน
ตั้งแต่ 11โมง ถึง 2ทุ่ม
พูดๆๆๆๆๆ
.......
คน 3 คน
คนแรกคือเจ๊พร
คนที่ 2 คือ มน
คนที่ 3 คือ เปิ้ล
ด้วยความรู้สึกที่แตกต่าง
ด้วยความต้องการที่ต่างไป
สิ่งที่ได้จาก 3 คนนี้ไม่ใช่คำตอบ
สิ่งที่ได้จาก 3 คนนี้คือ
ความห่วงใย
ความไว้ใจ
ความอบอุ่น
และกำลังใจ
........
ขอบคุณ ขอบคุณ
นับจากนี้ และตลอดไป
............. 3月2日 ความถูกต้อง กับใจตนเองไม่รู้สินะ เลือกยากเหมือนกันระหว่าง 2 สิ่งนี้
หลายครั้งที่ตาชั่งแห่งความถูกต้องมันเสียศูนย์ไป
แต่เราเอง ก็จะพยายามรักษามันไว้ละกัน
...... 2月27日 ซ้ำ ซ้ำ ซ้ำซ้ำไป ซ้ำมา มันใกล้จะถึงที่สุด ที่เราจะยอมรับได้แล้วนะ
อ่อนล้าเหลือเกิน เหนื่อยเหลือเกิน เหมือนมันหมดแรงใจที่จะทำอะไร
ตั้งแต่ต้นสัปดาห์ที่ผ่านมา เราร้องไห้มาไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบแล้ว
มันเหนื่อยเหลือเกิน
มันท้อเหลือเกิน
อยากจะจบๆมันลงไป
.........
ตอนนี้มันแทบจะไม่มีสมาธิจะทำงาน
.......
หรือเราควรจากไป
.......
หรือเราควรทนต่อไป
........
เฝ้ารอวันที่ทุกอย่างจบลง
........
อยากให้มันจบลงด้วยดี
........
ด้วยความรู้สึกดีๆ
.......
ความรู้สึกที่คล้อยตามตอนนี้เรากำลังเศร้าๆมากๆ เพราะว่าเพื่อนเราคนนึง ที่นอนห้องเดียวกันกับเรา ทำไมเราต้องเศร้าตามมันด้วยหละ
เพราะว่าเราเข้าใจความรู้สึกของมัน ซึ่งเป็นความรุสึกที่เหมือนกับเราถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้
แต่มีบางอย่างที่เรากับเพื่อนเราอาจจะต่างกัน คือ เราจะทำทุกอย่างเพื่ออีกฝ่ายนึง คิดถึงอีกฝ่ายนึงก่อนเสมอ
เพื่อนเราก็น่าจะเป็นแบบเราในข้อนี้ หรืออาจจะไม่ อาจเพราะเพื่อนเราไม่เข้าใจปัญหา ไม่เข้าใจอารมณ์ตัวเอง
แต่เราเชื่อมั่นว่าเพื่อนเรามันเข้าใจอารมณ์ตัวเอง เพียงแต่มันพยายามฝืน เพื่อเหตุผลที่ผู้คนทั่วไปเห็นว่าถุกว่าควร
อยากบอกให้เพื่อนเรารู้ว่า นั่งนิ่งๆ หยุดคิดอะไร หยุดมองตัวเองลองมองไปรอบๆตัว อย่างไม่คิดอะไร
จะได้พบกับสิ่งที่ดี ที่รออยู่ มองตัวเองมาพอแล้ว มองคนใกล้ชิดมาพอแล้ว ลองมองคนอื่นที่ต่างออกไป
แล้วไม่ต้องคิดอะไร แล้วไม่ต้องทำอะไร ..........
ปล่อยให้มันว่างๆไปสักพัก....
ทุกอย่างอาจไม่ดีขึ้นหรอก
แต่มันจะไม่แย่ไปกว่าเดิม
........ 2月25日 เวลา ผู้คน ความรู้สึก ความเข้าใจหลายครั้งที่เรามักจะมีปัญหา ทุกคนต่างก็ย่อมมีปัญหาของตัวเองด้วยกันทั้งน้น
ปัญหาคือ อะไร อยู่ที่ว่าเราจะมองอย่างไร บางที่สิ่งที่เรามองว่ามันคือปัญหา คนอื่นอาจมองว่ามันไม่ใช่ปัญหาก็ได้
งั้น สิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไร มันมาจากอะไร เราคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันมาจากตัวเราเองเป็นหลัก อยู่ที่ใจเราเองเป็นหลัก
ทำไมนะหรือ มันอาจไม่ถูกซะทีเดียวที่เราบอกเช่นนี้ เราจะพูดถึงคำสี่คำ ที่เราเขียนขึ้นต้นในบล็อกเราอันนี้แล้วกัน
เริ่มจากผู้คน เราเป็นสัตว์สังคม ดังนั้นเราจึงจำเป็นที่จะต้องพบปะผู้คนมากมายหลากหลายกันไป ต่างคนต่างมีความคิดของตัวเอง
ต่างคนต่างมีวิถีชีวิตของตัวเอง ชีวิตคนเราต้องพบปะผู้คนเหล่านี้มากมายเท่าไหร่ การพบคนมากหน้าหลายตา หลากหลายแบบหลากหลายสไตล์เป็นเรื่องที่ดี
เป็นสิ่งที่ดี เป็นการเรียนรู้ที่ดีอย่างนึง ในการพบปะผู้คนนั้นก็จะมีอยู่หลายระดับ อย่างไรหรือ ...อาจจะแค่พูดคุยกัน แล้วผ่านไปไม่ได้มีความสำคัญเท่าไร ไม่ได้เกิดความผูกพันกัน
คนเหล่านั้นก็จะเป็นเพียงแค่คนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปจากชีวิตของเหล่า จะบกว่าคนเหล่านั้นไม่ควรค่าแก่การจดจำหรือ ไม่ใช่หรอก เพียงแค่คนเหล่านั้นเป็นเพียงความทรงจำส่วนนอก
ที่พร้อมจะหลุดออก หรือ จางหายไปเมื่อมีความทรงจำอันอื่นเข้ามา แต่ถ้าเราเกิดผูกพันกับใคร เค้าคนนั้น บุคคลเหล่านั้นจะเข้ามาอยู่ในความทรงจำส่วนลึกของเรา
ยากที่จะถูกความทรงจำอันอื่นมาทำให้หลุดหรือจางหายไป จะเป็นไปได้เพียงความทรงจำที่ถูกกลบ ฝังลงไป ซึ่งมันพร้อมที่จะโผล่ออกมาให้เราได้คิดถึงอยู่เสมอ อาจจะเป็นทางใดก็ทางนึง
เพียงแค่ ถ้อยคำ เหตุการณ์ สถานที่ หรือแม้เพียงบรรยากาศ ความรู้สึกเพียงเล็กน้อยที่เกี่ยวข้องถึงคนๆนั้น ถึงความทรงจำอันนั้น มันก็พร้อมที่จะแจ่มแจ้งให้เราได้หอมหวนไกบความทรงจำอันนั้นได้เสมอ......................เวลามักเป็นคำพูดคำนึงที่มีความหมายแตกต่างกันไปตามสถานการณ์ เวลาเป็นบ่อเกิดของการสะสมเรื่องราว เป็นบ่อเกิดของการสะสมความทรงจำ เราคิดเช่นนั้น บางคนว่าเวลาจะช่วยทุกอย่างให้ดีขึ้น จริงๆแล้วเวลาไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้น แต่เวลาช่วยเราเพิ่มความทรงจำอันใหม่ แล้วกำจัดความทรงจำบางอย่าง หรือ กลบฝังความทรงจำบางอย่างลงไป ............ความรู้สึก เป็นสิ่งสำคัญเป็นสิ่งที่เราเห็นว่าสำคัญมากสิ่งนึง มันเกือบจะเหมือนเป็นทุกสิ่งที่จะเป็นตัวกำหนดการกระทำของคนๆนึงได้ ความรู้สึกเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในแต่ละคน ซึ่งแตกต่างกัน ไม่เหมือนนกัน ไม่มีใครข้าใจความรู้สึกใครได้ทั้งหมดหรอก การเข้าใจความรู้สึกของคนอื่นเป้นเรื่องที่ดีและไม่ดี การที่เราเข้าใจความรู้สึกคนอื่น จะทำให้เราสามารถทำตัวให้เป็นอย่างที่เค้ารู้สึกอย่างนั้นได้ ความรู้สึกกับความเข้าใจมักจะมาด้วยกันเสมอ การเข้าใจซึ่งกันและกันเป็นสิ่งที่ดีและไม่ได้ น้อยคนที่จะเข้าใจคาวมรู้สึกของคนอื่นรอบข้าง
คนๆนั้นจะเป็นคนที่คนอื่นเห็นว่าเป้นที่พึ่งได้ เค้าเข้าใจความรู้สึกเรา บางครั้งคนเราไม่เข้าใจเรื่องอะไรบางอย่าง ไม่รู้เองอะไรบางอย่างก็เป็นสิ่งที่ดี เพราะคำ 4 คำ นี้เป็นสิ่งที่เกื้อกูลกัน ถามมีสิ่งใดสิ่งหนึ่งเปลี่ยนไปย่อมส่งผลถึงอีกสิ่งหนึ่งเช่นกัน
ทุกอย่างที่เขียนข้างบน เป็นสิ่งที่เราคิด รู้สึก เข้าใจ ถึงผู้คนที่ผ่านมาในชีวิตเราในช่วงเวลาต่างๆที่ผ่านมา ด้วยตัวของเราเอง
ปล.ถึงทุกคนที่อ่านข้อความอันนี้ อาจจะไม่ค่อยเข้าใจสิ่งเหล่านีทีเราพยายามจะสื่อ แต่เรามีความรู้สึกนึงที่อยากบอกถึงทุกคนว่า
การเข้าใจกันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด การทำให้คนที่เราห่วงใย หรือคนที่เราแคร์เป็นสิ่งที่สำคัญกว่า ดังนั้น อย่าไปยึดติดกับความคิด ความรู้สึก ทำไปเพื่อคนคนนั้นดีที่สุดแล้วไม่ใช่หรือ
ปล.2 ข้อความนี้เราไม่ได้มีเจตนาหมายถึงเทอแต่อย่างใด ถ้าเทอเข้ามาอ่านข้อความนี้ไม่ต้องคิดมากหรือไม่สบายใจเรื่งเรานะ สิ่งเหล่านี้เป้นสิ่งที่เกิดกับผู้คนที่เรเพิ่งพบจอในช่วงเวลาหลังจากที่ได้เจอกับเทอ 2月21日 ความลับ 5 ข้อ1.ก่อนนอนเรามักจะทาแป้งเย็นตางูที่หน้าเรา ดังนั้นเกือบทุกคืนถ้าใครนอนกะเราจะเจอผีหน้าขาวอยู่เสมอ
2.เค้าบอกกันว่าผู้ชายต้องเข้มแข็งไม่ร้องไห้ แต่เราไม่ใช่ แอบมาร้องไห้อยู่เป้นประจำ ร้องแล้วรู่สึกดี อย่างตอนนี้ก็อยากร้องขึ้นมาอีกและ...
3. นึกไม่ออกและ ตอนนี้ เนื่องจากความลับมันเยอะ จนไม่รู้จะเอาอะไรมาเล่า เอาไว้คราวหน้าละกัน
อืม ยังไม่ได้อัพเรื่องที่ไปเที่ยวกาญจน์มาเลยไว้โอกาสหน้าละกัน 2月16日 ไปเที่ยวกาญวันนี้ว่างๆ ไม่ค่อยมีอะไรทาม เลยถือโอกาสมานั่งอัพบล็อกกะเค้าเสียที เด๋ววันเสาร์นี้เราก็จะไปเที่ยวกาญจนบุรีกะเพื่อนๆ พี่ๆ ที่โรงงานกันแล้ว นานๆจะได้ไปเที่ยวซะที ไว้จะเอารูปมาอัพให้ดูกัน ตอนนี้หลายคนอาจจะคิดว่าเรายังไม่ออกจากมาม่านี่อีกหรอ เมื่อก่อนมีช่วงนึงที่เราคิดจะออกอยู่ก็จริงแต่นั่นคือเราจะต้องเสร็จสิ้นงานตัวใดตัวนึงก่อน ไม่งั้นเราจะรู้สึกว่าเราแพ้ ไม่ได้แพ้อะไรใครหรอก แต่มันรู้สึกแพ้ตัวเองที่ไม่สามารถอดทนกับสิ่งเล็กๆแค่นี้ได้ เราตั้งเป้าเอาไว้ว่า 1 ปี นั่นก็คือ เดือนมิถุนา นั้นเอง เราจะเริ่มพิจารณา ทั้งพิจารณาตัวเอง โรงงาน และอะไรอีกหลายอย่าง เพื่อที่จะอยู่ต่อหรือว่าก้าวเดินออกไป บอกตามตรงว่าตอนนี้เราหลงรักมาม่าเข้าให้ซะแล้ว ถ้าไม่พูดถึงเรื่องอนาคต เงิน ความก้าวหน้า เราว่าที่นี่ก็โอเคแล้ว อยู่กรุงเทพ น่าเบื่อ รถติด ชีวิตเร่งรีบ อยู่ตรงนี้โอเคดี เราเคยคิดมาเสมอว่าเราจะมามีบ้านต่างจังหวัด ไม่อยากอยู่กรุงเทพ (แปลกมั้ย) ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เข้ากรุงเทพ ทุกอาทิดเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง เหนื่อยเดินทาง (บางอาทิดเดินทางทั้งสัปดาห์) หรือ ไม่ก็ติดเที่ยวอยู่ไม่ได้กลับ(ส่วนใหญ่ก็จะเป็นติดเที่ยวเนี่ยแหละ) บางทีเข้าไปแล้วไม่มีไรให้ทาม เลยพักผ่อนอยู่ที่บ้านโป่งนี่ดีกว่า ส่วนเรื่องความลับ 5 ข้อตอนนี้ยังนึกไม่ออกว่าจะพูดเรื่องอะไรบ้างไว้โอกาสหน้ามาพร้อมกับการอัพการไปเที่ยวกาญนี้แล้วกัน 2月11日 love storyเดินผ่าน กาลเวลาไม่รู้ว่านานสักเท่าไร ไม่รู้ชีวิตของเราอยู่ตรงไหน เดียวดาย มีชีวิตไปวันๆ
บังเกิด คนๆนึงที่เดินเข้ามาในหัวใจ เปลี่ยนแปลงเรี่องราวส่วนนึงที่ขาดหาย เปลี่ยนไป ไม่เหมือนเดิม
เกิดเป็นความผูกพัน นั้นเกินเอื้อนเอ่ย ร้องเป็นเพลงที่พรำบอกต่อจากนี้
ที่รัก หนึ่งเดียวจริงแท้ในใจของฉันคือเธอเท่านั้น ความรักที่พลันกลับกลายที่ได้เปลี่ยนฉัน
ให้ฉันมีวันดีๆที่ได้พบเธอ สุดท้ายมีเธอที่หนึ่งเพียงพอ |
||||
|
|
